Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2010/799 Esas 2011/2364 Karar Sayılı İlamı

2. Hukuk Dairesi
Esas No: 2010/799
Karar No: 2011/2364

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2010/799 Esas 2011/2364 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Boşanma davası devam ederken hakim, gerektiği durumlarda geçici önlemler almak zorundadır. Türk Medeni Kanunu'nun ilgili maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına göre kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerektiği belirtilerek, kararın bu yönde verilmediği ve usul ve yasaya aykırı olduğu vurgulanmıştır. Ayrıca, davalı-davacı kadının çalışmadığı ve herhangi bir gelirinin bulunmadığı, ancak boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarına dikkat çekilerek, yoksulluk nafakası isteğinin reddinin doğru olmadığı belirtilmiştir. Kararda, Türk Medeni Kanunu'nun 175., 185/3., 186/3., 215., 223., 242., 244., 262., 263., 264., 267. maddelerine atıfta bulunulmuştur. Bu maddeler, geçici önlemler, nafaka, malların yönetimi ve çocukların bakım ve korunması gibi konuları düzenlemektedir.

2. Hukuk Dairesi 2010/799 E. , 2011/2364 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Nevşehir Aile Mahkemesi
TARİHİ :17.11.2009
NUMARASI :Esas no:2008/496 Karar no:2009/752

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın tüm; davalı-davacı kadının aşağıdaki bentler dışındaki temyiz itirazları yersizdir.
2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.
3-Toplanan delillerden yargılama sırasında davalı-davacı kadının çalışmadığı ve herhangi bir gelirinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluştuğu nazara alınmadan davalı-davacının yoksulluk nafakası isteğinin reddi doğru değildir.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz M. yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran D.geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.02.2011 (Pzt.)