Tehdit - hakaret - Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2013/34990 Esas 2016/3360 Karar Sayılı İlamı

4. Ceza Dairesi
Esas No: 2013/34990
Karar No: 2016/3360
Karar Tarihi: 24.02.2016

Tehdit - hakaret - Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2013/34990 Esas 2016/3360 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen bir kararda, bir sanık tehdit ve hakaret suçlarından mahkum edilirken diğer sanığın hakaret suçuna ilişkin cezasının niteliği ve niceliği nedeniyle hükmün temyiz edilemez olduğu belirtilmiştir. Temyiz isteği reddedilen tehdit suçu ile ilgili olarak, olayın meydana geldiği koşullar ve kanıtlar dikkate alındığında, tehdidin nitelikli hallerinden biri olan TCK'nın 106/2-c maddesinin uygulanması gerektiği belirtilmiştir. Ayrıca, Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak verdiği iptal kararlarının uygulanması gerektiği belirtilmiştir. Kanunların ihlal edildiği gerekçesiyle hüküm bozulmuş ve dosya, sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere esas/hüküm mahkemesine gönderilmiştir.
Kanun Maddeleri:
- 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi
- 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi
- TCK'nın 106/2-c maddesi
- TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendi.

4. Ceza Dairesi 2013/34990 E. , 2016/3360 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık ... hakkında hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, O Yer Cumhuriyet Savcısınının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a)Yolcu taşımacılığı nedeniyle tarafların aralarında husumet bulunduğu, olay günü başka bir olay nedeniyle yaklaşık 50 kişilik bir grupla karakoldan gelen sanık ... ile temyize gelmeyen diğer sanık ...’ın rastlantı sonucu katılan ile karşılaştıkları, önceki olay nedeniyle aralarında çıkan tartışma üzerine ve aniden gelişen olayda katılanı “seninle görüşeceğiz” sözüyle tehdit ettiklerinin anlaşılması karşısında, sanıkların suç işlemeden önce verdikleri karar doğrultusunda birlikte hareket ettikleri ya da suç işlendiği sırada ortak irade ile davrandıklarına ilişkin kanıtlar açıklanıp tartışılmadan, tehdidin nitelikli hallerinden TCK"nın 106/2-c maddesinin uygulanması,
b)Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,
Kanuna aykırı ve sanık ...’ün ileri sürdüğü nedenler yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.