Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/22495 Esas 2014/3459 Karar Sayılı İlamı

7. Hukuk Dairesi
Esas No: 2013/22495
Karar No: 2014/3459
Karar Tarihi: 10.02.2014

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/22495 Esas 2014/3459 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Dava, TMO Giresun Şube Müdürlüğüne ait depolarda çalışan ve fazla mesai yaptığını belirten işçinin Taziye ve İşçilik alacaklarına ilişkindir. Mahkeme, davanın kısmen kabul edilmesine karar vermiştir. Taraflar arasında işçinin fazla mesai yapması ve ulusal bayramlarda çalışması karşılığında ücret alıp alamayacağı konusunda uyuşmazlık söz konusudur. Mahkemeye göre, fazla mesai yaptığının ispatı işçiye düşmektedir. İşyeri kayıtları, giriş-çıkış gibi belgeler, yazışmalar delil niteliğindedir. İşçinin fazla çalışma alacağı daha fazla ise, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın delillendirilmesi her türlü delille mümkündür. Ancak, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması halinde, işçinin yazılı delille daha fazla çalışmayı kanıtlaması gerekmektedir. Mahkeme, imzalı bordroların bir kısmında tahakkuk olan ay hesaplarının dahil edilmemesini hatalı bulduğu için kararı bozmuştur.
Kanun Maddeleri: İş Kanunu madde 67 ve 68, Türk Borçlar Kanunu madde 309 ve 361.

7. Hukuk Dairesi 2013/22495 E. , 2014/3459 K.

"İçtihat Metni"

Mahkemesi : Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
(İş Mahkemesi Sıfatıyla)
Tarihi : 02/07/2013
Numarası : 2013/67-2013/386

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.
Davacı TMO Giresun Şube Müdürlüğüne ait depolarda diğer davalı şirket ... Güv. Dan,Ltd..Şti. elemanı olarak çalıştığını fazla mesai yaptığını belirterek tazminat ve işçilik alacaklarının faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar vekilleri davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai çalışması yapıp yapmadığı, ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı, noktalarında uyuşmazlık söz konusudur.
Fazla mesai yaptığını ispat yükü işçiye, çalışma olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.
Somut olayda, dosyadaki imzalı ücret bordrolarının bir kısmında ,fazla mesai ve genel tatil çalışması tahakkuku bulunmasına rağmen tahakkuk olan ayların hesap dışı bırakılmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 10/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.